wo20092017

Back Voorpagina Nieuws Nieuws tussen Amstel en IJ Algemeen nieuws

Van Oud Oost naar Nieuw West

Museum vol tonnen potten en snuisterijen

Nieuw West is niet ‘nieuw’ en pittoresk oud is het evenmin, maar het heeft plekken waar het bruist van de leuke initiatieven. De zaterdagmanifestatie 24 H Nieuw West biedt volop gelegenheid om toerist te zijn in onverkende delen van je stad. Hoe ervaart een honkvaste bewoner van Oud Oost het gigantisch grote Nieuw West, dat de deelgemeenten Geuzenveld/Slotermeer, Slotervaart en Osdorp omvat?

 Door Hella de Groot

In de overzichtsfolder van de zaterdagmanifestatie 24 H staan activiteiten die een (nadere) kennismaking met Nieuw West rechtvaardigen. Het zonsondergangontbijt in de Fruittuin van West voorbij Sloterdijk, is wat vroeg en ver, maar Drijfsauna Eisvogel in De Natureluur (bij Sloterpark) klinkt leuk. De (gratis) fietstocht met de titel Heilige Huisjes langs bijzondere kerken in de Westelijke Tuinsteden is volgeboekt, maar de molen van Sloten is vast open.

Wonen in de kerk
Mijn eerste stop is de weggeefmarkt in de protestantse kerk De Ark in Slotervaart-Zuid, achter het Sierplein. Zoals altijd als ik in een voor mij onbekende woonwijk kom, zie ik geen duidelijke herkenningspunten, alle straten en gebouwen lijken op elkaar. En het waait. Hárd. Voor de kerk zie ik een man worstelen met een plattegrond. Jan blijkt bij station Lelylaan uitgestapt te zijn om een kijkje te nemen in Nieuw West. Hij komt uit Zeeland en maakt regelmatig uitstapjes naar Amsterdam: ‘Vandaag wilde ik eens wat anders zien dan de Westertoren.’

‘Vandaag wilde ik eens wat anders zien dan de Westertoren’

De Ark is vergelijkbaar met de Elthetokerk in de Indische Buurt: een kerk waarvan een deel van het complex wordt bewoond door geloofsgenoten. Iedere woensdag koken de bewoners van deze leefgemeenschap een maaltijd voor de buurt. De ontvangst is hartelijk: de soep en broodjes maken de fietstocht door weer en wind meer dan goed. Ik stiefel langs tafels waar boeken zijn uitgestald die ik zo mag meenemen.

Wieken
De Plesmanlaan is als grootmoeders sjaal: ellenlang maar functioneel. Voor ik die bereik, passeer ik het Christoffel Plantijnpad waar een strook bungalowachtige woningen staat, die ook in Oud Zuid zouden passen. Als de Plesmanlaan overgaat in het Langsom is de draaiende molen van Sloten al zichtbaar. Naast de molen blijkt het Kuiperijmuseum te zitten.
‘Wat is een kuiperij?’ vraag ik de baliemedewerkster, voor ik een aantal snoepjes uit het schaaltje op de balie pak (en in mijn mond prop).
‘De plaats waar vroeger tonnen en vaten werden gemaakt.’
‘Wat voor tonnen?’
‘Tonnen om dingen in te vervoeren.’
‘Oké…’
Het museumzaaltje staat inderdaad vol tonnen en potten en snuisterijen en poppen in klederdracht. De pop met op haar borst het bordje Burgerweeshuis kijkt hooghartig weg. De overgang van de etalage in de bruisende Bijenkorf naar een hoekje in een kuiperijmuseum is natuurlijk enorm.

Een strook bungalowachtige woningen staat, die ook in Oud Zuid zouden passen

De wind is wat geluwd, toch draaien de wieken goed. ‘Onze molen heeft niet veel wind nodig,’ verzekert een vrijwilligster met een glimlach. De molen van Sloten bemaalt alle polders van de Westelijke Tuinsteden. De vrijwilligster reageert verheugd als ze hoort dat ik uit Amsterdam Oost kom. ‘Dan is het leuk om te weten dat de romp van de huidige molen afkomstig is uit de Watergraafsmeer. Deze stamt uit 1847.’
Ik loop even over de stelling, verkleumd ga ik weer naar binnen waar een vrijwilligster me vraagt of ik de trouwzaal wil zien. De molen van Sloten is de enige molen ter wereld waar je kunt trouwen, meldt ze trots. Zij vertelt ook dat de molen ‘draait’ op zo’n 180 vrijwilligers, alleen de molenaar is een betaalde kracht. Ze gaat me voor naar de zolder waar poppen staan opgesteld van mensen die een rol hebben gespeeld in het leven van Rembrandt. Buiten, naast de molen, staat een glimmend donker beeld van Rembrandt met zijn Saskia. Rembrandt was de zoon van een molenaar, Rembrandt maakte etsen van molens én Saskia’s oom was predikant in Sloten. Vandaar de connectie met de molen van Sloten.

Politiebureautje
De Molen bevindt zich op de meest westelijke rand van Nieuw West. Sla linksaf, en je bereikt het dorpje Sloten. Het blijkt lieflijk, stamt uit de elfde eeuw en hoort gewoon bij Nieuw West. In Sloten staat ‘het kleinste politiebureautje van Nederland’. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat een politiebureau nodig was, zo vredig is het hier. Mensen zaten er dan ook ‘vast’ voor onschuldige vergrijpen: roerige kinderen brachten er een nachtje door ‘om af te koelen’, dronkaards sliepen er hun roes uit, vertelt Ben (68), gepensioneerd onderwijzer, en bevlogen vrijwilliger. De gemeente wil van het politiebureautje af, dorpsbewoners willen het met Stadsherstel gaan kopen en beheren. Daartoe is een crowdfundingactie opgezet. ‘50.000 euro willen we ophalen en dat gaat lukken hoor!’ roept Ben enthousiast. Af en toe is het bureautje open voor de verkoop van lokale producten, de opbrengst gaat naar het behoud van het historische gebouwtje.

Dorpsplein Sloten

Sinds Ben in 1975 vanuit de binnenstad naar Sloten verhuisde, wil hij er nooit meer weg, zegt hij. Onder de paar duizend bewoners heerst een fijn dorpsgevoel, dat wordt versterkt door straatfeesten, met als hoogtepunt Sloten op zijn Kop in augustus. Ben herinnert zich de tijd dat je als bezoeker van de molen aan de wiek werd vastgemaakt en letterlijk ‘op je kop hing’. Aan deze traditie kwam een einde toen een bezoeker dodelijk werd geraakt door ‘een tik van de molenwiek’ – al had het niets te maken met Sloten op zijn Kop. Ben leidt me naar de één na oudste boom van Amsterdam (de oudste staat in Artis): een rode beuk uit ca. 1800. Ik pak de fiets voor de tocht richting Oud-West, naar de Dr. Jan van Breemenstraat. Ben vindt het ver en wenst me succes.

Naar School
Een halfuur later bereik ik de Postjesweg, ik herken de vertrouwde contouren van het stadse Amsterdam weer, met zijn oude (Amsterdamse School) gebouwen. In de Dr. Jan van Breemenstraat is nu de School gevestigd. Een deel van het gebouw is nog bestemd voor ROC onderwijs, de overige ruimtes zijn na renovatie in gebruik genomen als creatieve werkplaatsen, de kelder is een feestclub. Er is ook een eetlokaal gevestigd, Restaurant DS, met veel groen eten op de kaart. In het eetlokaal zitten twee soorten mensen te wachten op hun rondleider: jonge, hippe gasten die hun social media aan het checken zijn, en de oudere enthousiastelingen. ‘Weet je wat ik vanmorgen gedaan heb?’ vraagt een bezoekster uit de tweede categorie aan haar zus: ‘Ik heb een schaap geschoren!’

Als een kudde lopen we even later achter Joost aan, onze gids. Hij is een van de teamleden die eerder ‘verweesde’ gebouwen als Post CS en Club Trouw aan de Wibautstraat transformeerde tot hippe hangouts. De School blijkt prachtig en machtig groot. Neem wel je step mee, anders zul je het hart van het gebouw nooit bereiken.

 School prachtig en machtig


Verberg commentaar formulier Verberg commentaar formulier
  • Vet
  • Cursief
  • Onderstrepen
  • Doorhalen
  • Quote
 
  • 4000 Resterende tekens
   
 
Onafhankelijke website met nieuws en informatie voor en door mensen die wonen, werken en studeren tussen Amstel en IJ

Bijdragen en contact 
redactie@oost-online.nl | Copyright 2015 oost-online | All rights reserved | Disclaimer |